ፓራሻ «ቶልዶት»

የአብርሃም ልጅ የይስሐቅ ትውልዶች እነዚህ ናቸው - አብርሃም ይስሐቅን ወለደ

ራሺ ያብራራል ጥቅሱ «አብርሃም ይስሐቅን ወለደ» ብሎ የደገመው ይስሐቅ የአብርሃም ልጅ አይደለም ይሉ የነበሩትን የትውልዱን ተሳላቂዎች አፍ ለመዝጋት ነው። ራምባን ይጨምራል፦ ቶራ ቀጣይነቱን ታጎላለች - «አብርሃም ይስሐቅን ወለደ» - የጻድቃን ትውልዶች የሥጋ ልጆች ብቻ ሳይሆኑ የመንፈሳዊ መንገድ ቀጣይነትም መሆናቸውን ለማስተማር። «ትውልዶች» ከትውልድ ወደ ትውልድ የሚዘልቅ የኑሮ መልክ ናቸው። በሥጋ ከሰው የወጣ ሁሉ መንገዱን አይቀጥልም፤ እምነቱን የሚቀጥል ግን በእውነት ልጁ ነው።

ይስሐቅም አደን በአፉ ስለ ነበረ ዔሳውን ወደደ፣ ርብቃ ግን ያዕቆብን ትወዳለች

ራምባን ያብራራል ይስሐቅ በዔሳው ውስጥ ለአመራር የሚያስፈልገውን ጥንካሬና ተግባራዊነት አየ፣ ርብቃ ግን በያዕቆብ ውስጥ የልብ ንጽሕናን አየች። እዚህ የስሜት ምርጫ ብቻ ሳይሆን ሁለት የተለያዩ የአስተዳደግ አመለካከቶች አሉ። ስፎርኖ ይጨምራል «አደን በአፉ» የሚለው ጥምረት የዔሳውን የማሳመን ኃይል ያስተምራል - አራዊትን ብቻ ሳይሆን ልቦችንም ያድን ነበር። ቶራ የወላጆችን ፍቅር ውስብስብነት አትሸሽግም፤ በጻድቃን ቤትም ውስጥ ልዩነቶች አሉ። የይስሐቅና የርብቃ ታላቅነት እያንዳንዳቸው በሌላው ውስጥ ያለውን የብርሃን ነጥብ ማየታቸው ነው።

ይስሐቅም ያዕቆብን አለው - ልጄ ሆይ፣ ልዳስስህ ቅረብ

ራምባን ያጎላል መዳሰሱ የእውነት ቅጽበት ነው - ከጥርጣሬ ሳይሆን የልጁን እውነት ለመንካት ካለ ፍላጎት። ስፎርኖ ይጨምራል፦ ይስሐቅ ዔሳው ሻካራ እጆች እንዳሉት ያውቅ ነበር፣ ስለዚህም በፊቱ ያለው ሰው ለሚናው የሚስማማ መሆኑን ለመሰማት ጠየቀ። በሌላ አነጋገር ይስሐቅ በፊቱ ማን እንደ ቆመ በቴክኒክ ደረጃ ሳይሆን በማንነትና በተግባር መካከል መጣጣም መኖሩን ይመረምራል። ዓለም ግን ውስብስብ ነው፦ አንዳንዴ የሰው እጆች ድምፁን አይገልጹም። ይስሐቅ እውነታው የተደባለቀ ሊሆን እንደሚችል ያገኘዋል - አንድ ድምፅ፣ ሌላ እጆች - ሆኖም እዚህ በመጨረሻ ብቻ የሚጠራ ጥልቅ እውነት አለ።

ለእኔስ በረከት አላስቀረህልኝምን

ኪሊ ያካር ያብራራል ዔሳው የቁስ በረከትን ብቻ ሳይሆን ዕውቅናን - በቤተሰቡ ታሪክ ውስጥ ስፍራን - ይጠይቃል። ራምባን ያጎላል ዔሳው ዘወትር በማጣት ስሜት ይኖር ነበር፣ መንገዶቹን ሳይለውጥ በረከቱን መቀበል ስለ ፈለገ። ብዛቱን ፈለገ እንጂ ብዛቱ የሚሰጥበትን ሥነ ምግባራዊ መንገድ አልፈለገም። ጥቅሱ በረከት ሽልማት ሳይሆን ኃላፊነት መሆኑን ያስተምራል። ዔሳው ያለ ኃላፊነት ውጤት ይጠይቃል፤ ያዕቆብ ግን ውጤት ከመቀበሉ በፊት ኃላፊነትን ተቀበለ።

ወደድኳችሁ... ያዕቆብንም ወደድሁ፣ ዔሳውን ግን ጠላሁ

ታላቁም ለታናሹ ያገለግላል- በማኅፀን ውስጥ ገና በያዕቆብና በዔሳው መካከል ያለው ትግል የተለያዩ አቅጣጫዎች ትግል መሆኑ ተነግሯል፦ መንፈስ በኃይል ፊት፣ ኃላፊነት በዝንባሌ ፊት።

ራሺና ራዳቅ ያብራራሉ እዚህ የሰው ስሜት ሳይሆን የአመራር ውሳኔ አለ፦ ዔሳው የሰይፍና የኃይል መንገድን መረጠ - ስለዚህም ርስቱ በረሃ ሆነ፤

ያዕቆብ የበረከትን፣ የተልእኮንና የግንባታን መንገድ መረጠ - ስለዚህም ቃል ኪዳኑን ይቀጥላል።

ፓራሻው የልዩነቱን ሥር ያስቀምጣል፣ ሃፍጣራው ደግሞ በትውልዶች ሁሉ ውጤቱን ያሳያል።

በርብቃ ማኅፀን ውስጥ የተሰወረው በታሪክ ውስጥ ይገለጣል። ቶራና ነቢዩም እንዲህ አንድ መስመር ይሳላሉ፦

መለኮታዊው ምርጫ ሰው ለራሱ ከሚመርጠው መንገድ ጋር ይገጣጠማል።